Ekranlarımızda bir Hürrem Sultan vardı, Kanuni Süleyman’ın başını bağlayıp Saltanat’ın tozunu attıran. Şimdi bir de Diyarbakırlı ‘Sultan’ımız oldu Deyyus Şeyhmus’un başını ağrıtan. Ne mutlu bize! Uzun soluklu tanıtımla akıllara kazınan ‘Sultan’ ile bozuk Türkçeli bir dilbere daha kavuşmanın mutluluğunu yaşamalıyız hep birlikte. Gerçi, Nurgül Yeşilçay’la can bulan ‘Sultan’ın şivesi Meryem Uzerli’ninki gibi doğal değil ama olsun. Maksat, fark yaratıp ilgi çekmek! Eh, ‘Sultan’ da bunu şimdilik başardı doğrusu. Aldığı reytingle, ‘Arka Sokaklar’la ‘Yer Gök Aşk’ı koltuklarından edip ‘Survivor’ın arkasından ikinciliğe yerleşti. Bu başarıda, günlerdir gözlere sokulmanın yarattığı merakın büyük etkisi olsa da, dizi ilk gazını aldı. Önemli olan, bu gazın yarattığı gücü iyi kullanıp zaman içinde tıkanmamak.

Sultan’ın, Şeyh Musa türbesinde şiir okur gibi dilekte bulunduğu başlangıçla kendini belli eden dizi, aralarına her telden mesajlar sıkıştırılmış bir komedi. Kadının, aile desteği olmadan ayakta kalma teması ana tema. Yan ekler ise memleket davası için dağa çıkma konusundan öğrenci yurtlarındaki yerleştirme aksaklıklarına uzanan dokundurmalar...

Bu toplumsal mesajlar için ‘özenti’ demek daha doğru. Çünkü hiçbiri yerli yerine oturmamış. ‘Yabancı Damat’ havasını, gerek oyuncuları gerekse işlenişiyle, fazlaca solutan ‘Sultan’da, akrabaların işyeri rekabeti, komedinin temeli. Yöresine uygun olarak, baklavacı yerine kahvaltıcı dükkânlarıyla yaratılan çatışmadan besleneceği belli olan yapımda en çok güldüren bölüm, Pınar’ın elde bavul gelişinde yaşananlar.

Yazının Devamı:http://televizyongazetesi.com/ozentilerle-sultan-olmak-zor-is!_7_53302